SCREW CALARUEGA!!! HAHA! BITTER, AGAIN?
All my bags are packed and Im ready to go. Im standing here outside of USTs Main door. (sing to the tune of Leaving on a Jet Plane)
Oh yes! Eto na ang pangatlong beses na hindi ako natuloy sa Calaruega. 1st nung 2nd Arki PTS (dahil pasahan ng Conrado Balweg Hospital Major Plate namin). 2nd nung 3rd yr retreat (dahil sa di kagandahang kagagawan ni Sir Maneja na isang Theology Coordinator pa man din sa Arki). At pangatlo, ngayon! Sa 30th SOCC LTS.
Di ako nakasama dahil sa maraming kadahilanan:
1. Dahil isang University Wide ang Org na nire-represent ko, di na raw kailangan sumama ng mga local units, Central representatives are enough to participate.
2. At kung sakali mang pwedeng sumama ang mga taga local, 2 representatives lang daw ang at most. Kung sasama pa daw ako, ako na ang pangatlong representative ng org namin at hindi raw yun maaari dahil Three’s a Crowd.
3. Kung sakali mang pwede namang lumagpas ng dalawang representative di pa rin ako pwedeng makasama kasi hindi ako nagpa-early registration. Di kasi uso sa kanila ang On-site registration.
4. Pinakahuli, kahit na daw pwede ang On-site Registration di pa rin daw ako pwedeng makasam dahil sa katabaan ko, Di na raw magkakasya sa bus kasi sakto na lang ang mga participants sa 3 giant buses ng UST.
*Ayon yan kay Maam Thelma
Oh di ba ang saya-saya!!! Parang ayaw talaga akong pasamahin sa Calaruega. Ano bang meron dun at hindi ako matuloy-tuloy dun?
Na-excite pa naman akong pumunta ng Calaruega at makipag friendly friends. Sobrang nagpagupit pa ako ng buhok para lang jan. leveling ang preparations ko tapos di naman pala ako matutuloy.
Nakakahiya pa nga eh kasi nagpunta pa ako ng school para nga makasama tapos wala pang 5 minutes kailangan ko ng umuwi dahil wala na akong business doon. Tapos mas malaki pa ang dala kong bag kaysa mga talagang participants. Mas nakakahiya pa kasi sakto namang dumating ang sundo ng time na nagaakyatan na sila sa bus. Ang saya kasi sila pasakay ng bus papuntang Batangas samantalang ako pasakay ng kotse pauwi ng bahay.
I felt really sad kasi ako na A-T-A-T sa pag attend ng LTS ay di nakasama samantalang sila Maria at Jeff na tamad na tamad magparticipate (sabi nila yan ha) eh sila pa ang nakasama. Hay! Ang buhay nga naman! I nearly cried kanina sa bahay ng makauwi ako. Sabayan pa ng maganda kong kapatid na tawagin ba naman akong ISA KANG IWANAN!!! Ang saya di ba? Ibig ba niyang sabihin dun ay LOSER??? Di naman siguro. Haha!
Gustong gusto kong sumama kasi:
1. Maganda sa Calaruega, madaming multo, laging pinagshu-shootingan, malamig ang klima.
2. Di pa ako nakakapunta doon dahil nga palaging nauunsyami. Madami na ring lakad ako ngayong summer ang naunsyami. Pang-anim na tong SOCC LTS. Mga Bayabas!
3. Gusto kong makameet ng maraming new friends mula sa ibang colleges. Di pa kasi ako nakapagparticipate sa isang University Wide Activity, bukod syempre sa rite of passage, concerts, Paskuhan, at Pautakan (haha! Nerdy-nerdy).
4. Iba kasi ang mga LTS, PTS, Congress, Conventions, etc. kaya gusto kong sumama. Talagang makakabond mo ang mga participants (katulad namin nila Gani, Louise, Anya, Elone, Meng, Eme, at marami pang iba. Nabuo ang magandang friendship namin dahil sa LTS.)
5. Favorite part ko pa rin ang mga Fellowship Night na kung saan kadalasan ay mayroong Bonfire. Wow! Starry starry Night!
6. Lastly at pinakaimportanteng rason: MADAMING PROSPECTS! Haha! Ang landi ko talaga! Pagpasok ko pa nga lang ng Main Building, 2 prospect na. At habang naghihintay ako ng sundo, may 3 pang bago. Whew! Sayang naman yun noh! Pagkakataon ko nang mangarir, este, makarir o karirin! HAHA!
Buti na lang pampalubag loob, umalis kami ng family ko at naglibot libot kami sa The Fort. At napabili tuloy ako ng bagong t-shirt. Hehe! Mababaw lang naman ang kaligayahan ko eh.
Isa pa natutunan ko rin sa isang kanta sa The Sound of Music na I just have to remember my favorite things, and then, I wont feel so sad. Oh di ba?!?!
Kahit na medyo di na ako sad, nanghihinayang pa rin ako. I’m just wondering kung anon a kaya ang ginagawa nila ngayon dun?!?!
***sabi di ba: remember my favorite things to ease away the sadness. Eh pano na un ang dalawa sa mga top favorite things ko ay ang traveling at making friends na kung saan ay maari kong ma-experience sa naturang LTS? Hay buhay!
Oh yes! Eto na ang pangatlong beses na hindi ako natuloy sa Calaruega. 1st nung 2nd Arki PTS (dahil pasahan ng Conrado Balweg Hospital Major Plate namin). 2nd nung 3rd yr retreat (dahil sa di kagandahang kagagawan ni Sir Maneja na isang Theology Coordinator pa man din sa Arki). At pangatlo, ngayon! Sa 30th SOCC LTS.
Di ako nakasama dahil sa maraming kadahilanan:
1. Dahil isang University Wide ang Org na nire-represent ko, di na raw kailangan sumama ng mga local units, Central representatives are enough to participate.
2. At kung sakali mang pwedeng sumama ang mga taga local, 2 representatives lang daw ang at most. Kung sasama pa daw ako, ako na ang pangatlong representative ng org namin at hindi raw yun maaari dahil Three’s a Crowd.
3. Kung sakali mang pwede namang lumagpas ng dalawang representative di pa rin ako pwedeng makasama kasi hindi ako nagpa-early registration. Di kasi uso sa kanila ang On-site registration.
4. Pinakahuli, kahit na daw pwede ang On-site Registration di pa rin daw ako pwedeng makasam dahil sa katabaan ko, Di na raw magkakasya sa bus kasi sakto na lang ang mga participants sa 3 giant buses ng UST.
*Ayon yan kay Maam Thelma
Oh di ba ang saya-saya!!! Parang ayaw talaga akong pasamahin sa Calaruega. Ano bang meron dun at hindi ako matuloy-tuloy dun?
Na-excite pa naman akong pumunta ng Calaruega at makipag friendly friends. Sobrang nagpagupit pa ako ng buhok para lang jan. leveling ang preparations ko tapos di naman pala ako matutuloy.
Nakakahiya pa nga eh kasi nagpunta pa ako ng school para nga makasama tapos wala pang 5 minutes kailangan ko ng umuwi dahil wala na akong business doon. Tapos mas malaki pa ang dala kong bag kaysa mga talagang participants. Mas nakakahiya pa kasi sakto namang dumating ang sundo ng time na nagaakyatan na sila sa bus. Ang saya kasi sila pasakay ng bus papuntang Batangas samantalang ako pasakay ng kotse pauwi ng bahay.
I felt really sad kasi ako na A-T-A-T sa pag attend ng LTS ay di nakasama samantalang sila Maria at Jeff na tamad na tamad magparticipate (sabi nila yan ha) eh sila pa ang nakasama. Hay! Ang buhay nga naman! I nearly cried kanina sa bahay ng makauwi ako. Sabayan pa ng maganda kong kapatid na tawagin ba naman akong ISA KANG IWANAN!!! Ang saya di ba? Ibig ba niyang sabihin dun ay LOSER??? Di naman siguro. Haha!
Gustong gusto kong sumama kasi:
1. Maganda sa Calaruega, madaming multo, laging pinagshu-shootingan, malamig ang klima.
2. Di pa ako nakakapunta doon dahil nga palaging nauunsyami. Madami na ring lakad ako ngayong summer ang naunsyami. Pang-anim na tong SOCC LTS. Mga Bayabas!
3. Gusto kong makameet ng maraming new friends mula sa ibang colleges. Di pa kasi ako nakapagparticipate sa isang University Wide Activity, bukod syempre sa rite of passage, concerts, Paskuhan, at Pautakan (haha! Nerdy-nerdy).
4. Iba kasi ang mga LTS, PTS, Congress, Conventions, etc. kaya gusto kong sumama. Talagang makakabond mo ang mga participants (katulad namin nila Gani, Louise, Anya, Elone, Meng, Eme, at marami pang iba. Nabuo ang magandang friendship namin dahil sa LTS.)
5. Favorite part ko pa rin ang mga Fellowship Night na kung saan kadalasan ay mayroong Bonfire. Wow! Starry starry Night!
6. Lastly at pinakaimportanteng rason: MADAMING PROSPECTS! Haha! Ang landi ko talaga! Pagpasok ko pa nga lang ng Main Building, 2 prospect na. At habang naghihintay ako ng sundo, may 3 pang bago. Whew! Sayang naman yun noh! Pagkakataon ko nang mangarir, este, makarir o karirin! HAHA!
Buti na lang pampalubag loob, umalis kami ng family ko at naglibot libot kami sa The Fort. At napabili tuloy ako ng bagong t-shirt. Hehe! Mababaw lang naman ang kaligayahan ko eh.
Isa pa natutunan ko rin sa isang kanta sa The Sound of Music na I just have to remember my favorite things, and then, I wont feel so sad. Oh di ba?!?!
Kahit na medyo di na ako sad, nanghihinayang pa rin ako. I’m just wondering kung anon a kaya ang ginagawa nila ngayon dun?!?!
***sabi di ba: remember my favorite things to ease away the sadness. Eh pano na un ang dalawa sa mga top favorite things ko ay ang traveling at making friends na kung saan ay maari kong ma-experience sa naturang LTS? Hay buhay!
0 Comments:
Post a Comment
<< Home